ΕΝΔΟΚΕΡΑΤΙΚΟΙ ΔΑΚΤΥΛΙΟΙ

Τι είναι οι ενδοκερατικοί δακτύλιοι;

Πρόκειται για μικροσκοπικά ενθέματα από ειδικό πλαστικό υλικό που τοποθετούνται στην περιφέρεια του κερατοειδούς (διαφανής χιτώνας στο μπροστινό μέρος του ματιού) με σκοπό την ομαλοποίηση της πρόσθιας επιφάνειάς του σε παθήσεις όπως ο κερατόκωνος ή άλλες εκτατικές διαταραχές του κερατοειδούς. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της μηχανικής ενίσχυσης και την αύξησης της τάσης των ινιδίων του κολλαγόνου του κερατοειδούς που προκαλείται από την εισαγωγή των δακτυλίων. Η ομαλοποίηση της πρόσθιας επιφάνειας του κερατοειδούς έχει ως αποτέλεσμα την βελτίωση της όρασης του ασθενούς και την αποτελεσματικότερη χρήση των φακών επαφής.

Η διαδικασία της επέμβασης διαρκεί λιγότερο από μισή ώρα, πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει σπίτι μετά το χειρουργείο.

Ποιά είναι τα βήματα της επέμβασης;

Τι πρέπει να περιμένω μετά την επέμβαση;

Η όραση αρχίζει να βελτιώνεται μέσα σε λίγες ημέρες και σταθεροποιείται μέσα σε 4 έως 6 μήνες.

Η επιτυχία της χειρουργικής επέμβασης εξαρτάται από τη σοβαρότητα της πάθησης του κερατοειδούς. Όσο νωρίτερα διεξάγεται η επέμβαση, τόσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό επιτυχίας.

Συνήθως, παρά την βελτίωση, ο ασθενής χρειάζεται να συνεχίσει να κάνει χρήση γυαλιών οράσεως ή φακών επαφής για να έχει την καλύτερη δυνατή όραση.

Η θεραπεία είναι αναστρέψιμη και οι δακτύλιοι μπορούν να αφαιρεθούν ανά πάσα στιγμή, αν συντρέχει λόγος, επιτρέποντας στον κερατοειδή να επιστρέψει στο αρχικό του σχήμα.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι οι ενδοκερατικοί δακτύλιοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με άλλες τεχνικές, όπως τη διασύνδεση κολλαγόνου, την PRK και την εμφύτευση φακικών ενδοφακών σε περιπτώσεις κερατόκωνου, ή άλλων εκτατικών διαταραχών του κερατοειδούς, για τη συνεργική βελτίωση της όρασης του ασθενούς.

ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΟΚΩΝΟΥ

Υπάρχουν αρκετές θεωρίες σχετικά με τις αιτίες του κερατόκωνου ωστόσο καμία από αυτές δεν μπορεί να εξηγήσει εξ ολοκλήρου την εμφάνιση του. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι προκαλείται από έναν συνδυασμό παραγόντων, με τη γενετική και το περιβάλλον να παίζουν τον πιο σημαντικό ρόλο. Επειδή ένα υψηλό ποσοστό ασθενών με κερατόκωνο εμφανίζει συγχρόνως ατοπικά νοσήματα όπως η αλλεργική επιπεφυκίτιδα, το έντονο τρίψιμο των ματιών λόγω κνησμού θεωρείται επιβαρυντικός παράγοντας για την εξέλιξή του. Πρόσφατα όμως ο διακεκριμένος γάλλος οφθαλμίατρος DamienGatinel διατύπωσε την άποψη ότι το έντονο και χρόνιο τρίψιμο των ματιών είναι ο αναγκαίος και κύριος αιτιολογικός παράγοντας και όχι απλώς ένας από τους παράγοντες κινδύνου στην εξέλιξη του κερατόκωνου. Σύμφωνα με τη λεγόμενη “norub–nocone” θέση, ο κερατόκωνος δεν είναι μία κληρονομούμενη πάθηση του κερατοειδικού στρώματος αλλά το αποτέλεσμα της μόνιμης παραμόρφωσης του στρώματος του κερατοειδούς ως συνέπεια του χρόνιου τριψίματος ματιών με ευάλωτους κερατοειδείς. Για να υποστηρίξει αυτήν τη θέση, ο Gatinelσημειώνει ότι η κερατοειδική παραμόρφωση στον κερατόκωνο είναι ισομετρική και όχι εκτατική, δηλαδή δεν αλλάζει στην πραγματικότητα το μήκος της επιφάνειας του κερατοειδούς. Η περιοχή προβολής του κερατοειδούς συνοδεύεται με περιοχές επιπέδωσης, διατηρώντας έτσι το μήκος της κερατοειδικής επιφάνειας σταθερό, τουλάχιστον στα πρώιμα και μέσα στάδια της πάθησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε παθήσεις του ανθρώπινου σώματος όπως το σύνδρομο Marfan,όπουέχουμε ελάττωση της κολλαγονικής ισχύος και πραγματικήεκτατική παραμόρφωση των ιστών, όχι μόνο δεν υπάρχει αυξημένη συχνότητα κερατόκωνου αλλά αντιθέτως,αν και λεπτότεροι, αυτοί οι κερατοειδείς είναι συνήθως πιο επίπεδοι από το μέσο όρο. Η θέση αυτή καταλήγει στο ότι η εξέλιξη του κερατόκωνου μπορεί να αποτραπεί αν αυτοί οι ασθενείς σταματήσουν να τρίβουν τα μάτια τους. Το κατά πόσο αυτή η θεωρία είναι σωστή θα φανεί στο μέλλον, το σίγουρο όμως είναι ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατανόηση της παθοφυσιολογίας του κερατόκωνου.

Back to Top