ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΖΟΥΣΑΣ ΑΠΟΠΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΘΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΟΕΙΔΟΥΣ

Τι είναι το σύνδρομο της υποτροπιάζουσας απόπτωσης του επιθηλίου του κερατοειδούς;

Το επιθήλιο του κερατοειδούς είναι η πιο επιφανειακή στιβάδα του και όταν τραυματίζεται και ένα τμήμα του αποκολλάται αυτό ονομάζεται απόπτωση του επιθηλίου του κερατοειδούς. Το σύνδρομο υποτροπιάζουσας απόπτωσης του επιθηλίου του κερατοειδούς, χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια οξέων συμπτωμάτων σε έναν από τους δύο οφθαλμούς, τα οποία προκαλούνται από την αυτόματη και χωρίς προφανή αιτία απόπτωση του επιθηλίου του κερατοειδούς.

Ποιά είναι τα αίτια αυτής της πάθησης;

Η πιο συχνή αιτία του συνδρόμου της υποτροπιάζουσας απόπτωσης του επιθηλίου του κερατοειδούς είναι ένας μικρός τραυματισμός του κερατοειδούς που συνέβη κατά το παρελθόν (π.χ. με το δάκτυλο ενός μικρού παιδιού ή με κάποιο φυτό). Άλλες αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν το σύνδρομο αυτό είναι δυστροφίες του κερατοειδούς (δυστροφία της βασικής μεμβράνης του επιθηλίου του κερατοειδούς), ο διαβήτης και η ξηροφθαλμία. Κοινό στοιχείο σε όλες τις αιτίες είναι η χαλαρή πρόσφυση του επιθηλίου του κερατοειδούς με την υποκείμενη μεμβράνη του κερατοειδούς είτε ως αποτέλεσμα του προηγούμενου τραυματισμού, είτε ως αποτέλεσμα της δυστροφίας/πάθησης.

Ποιά είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα κατά την διάρκεια ενός οξέος επεισοδίου είναι αίσθημα ξένου σώματος, έντονος πόνος, ερυθρότητα, δακρύρροια και ευαισθησία στο φως και εμφανίζονται συνήθως κατά την διάρκεια του ύπνου ή κατά την αφύπνιση το πρωί. Ο κερατοειδής επουλώνεται συνήθως μέσα σε μερικά εικοσιτετράωρα, αλλά το επεισόδιο αυτό έχει την τάση να υποτροπιάζει σε ακανόνιστα χρονικά διαστήματα που μπορεί να ποικίλουν από μερικές ημέρες μέχρι και μήνες αργότερα.

Ποιά είναι η θεραπεία;

Στην οξεία φάση:

Για την αντιμετώπιση των υποτροπών:

ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΟΚΩΝΟΥ

Υπάρχουν αρκετές θεωρίες σχετικά με τις αιτίες του κερατόκωνου ωστόσο καμία από αυτές δεν μπορεί να εξηγήσει εξ ολοκλήρου την εμφάνιση του. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι προκαλείται από έναν συνδυασμό παραγόντων, με τη γενετική και το περιβάλλον να παίζουν τον πιο σημαντικό ρόλο. Επειδή ένα υψηλό ποσοστό ασθενών με κερατόκωνο εμφανίζει συγχρόνως ατοπικά νοσήματα όπως η αλλεργική επιπεφυκίτιδα, το έντονο τρίψιμο των ματιών λόγω κνησμού θεωρείται επιβαρυντικός παράγοντας για την εξέλιξή του. Πρόσφατα όμως ο διακεκριμένος γάλλος οφθαλμίατρος DamienGatinel διατύπωσε την άποψη ότι το έντονο και χρόνιο τρίψιμο των ματιών είναι ο αναγκαίος και κύριος αιτιολογικός παράγοντας και όχι απλώς ένας από τους παράγοντες κινδύνου στην εξέλιξη του κερατόκωνου. Σύμφωνα με τη λεγόμενη “norub–nocone” θέση, ο κερατόκωνος δεν είναι μία κληρονομούμενη πάθηση του κερατοειδικού στρώματος αλλά το αποτέλεσμα της μόνιμης παραμόρφωσης του στρώματος του κερατοειδούς ως συνέπεια του χρόνιου τριψίματος ματιών με ευάλωτους κερατοειδείς. Για να υποστηρίξει αυτήν τη θέση, ο Gatinelσημειώνει ότι η κερατοειδική παραμόρφωση στον κερατόκωνο είναι ισομετρική και όχι εκτατική, δηλαδή δεν αλλάζει στην πραγματικότητα το μήκος της επιφάνειας του κερατοειδούς. Η περιοχή προβολής του κερατοειδούς συνοδεύεται με περιοχές επιπέδωσης, διατηρώντας έτσι το μήκος της κερατοειδικής επιφάνειας σταθερό, τουλάχιστον στα πρώιμα και μέσα στάδια της πάθησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε παθήσεις του ανθρώπινου σώματος όπως το σύνδρομο Marfan,όπουέχουμε ελάττωση της κολλαγονικής ισχύος και πραγματικήεκτατική παραμόρφωση των ιστών, όχι μόνο δεν υπάρχει αυξημένη συχνότητα κερατόκωνου αλλά αντιθέτως,αν και λεπτότεροι, αυτοί οι κερατοειδείς είναι συνήθως πιο επίπεδοι από το μέσο όρο. Η θέση αυτή καταλήγει στο ότι η εξέλιξη του κερατόκωνου μπορεί να αποτραπεί αν αυτοί οι ασθενείς σταματήσουν να τρίβουν τα μάτια τους. Το κατά πόσο αυτή η θεωρία είναι σωστή θα φανεί στο μέλλον, το σίγουρο όμως είναι ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατανόηση της παθοφυσιολογίας του κερατόκωνου.

Back to Top